کاهیده ایم از تن و بر جان فزوده ایم

زاهد برو که نغمه ی منصوری از ازل

ما بر فراز دار فنا خوش سروده ایم

بهر قبول خاطر خاصان بزم دوست

نادیده های چند ز دلدار دیده ایم

نشنیده های چند ز جانان شنوده ایم

تا رخت جان بسایۀ سروی کشیده ایم