که خالی از تو نبینم بخویش یکسر مو

بیا بیا که بیاد تو آنچنان مستم

که مست میشود از من شراب و جام و سبو

بخویش هرچه نظر میکنم تو می بینم

فضای سینه شد از سر غیب مالامال

ولی بکس نتوان گفت رازهای مگو

بحسن خلق بیارای خود که ره ندهند