ولی بکس نتوان گفت رازهای مگو

بخویش هرچه نظر میکنم تو می بینم

که خالی از تو نبینم بخویش یکسر مو

فضای سینه شد از سر غیب مالامال

بحسن خلق بیارای خود که ره ندهند

بکوی دوست کسیرا که نیست خوی نکو

به نیش هجر گرت سینه چاک گشته منال