اگرچه از نگه چشم مست مخمورت

علی الدوام شب و روز و صبح و شامم ده

از آن میی که کند کسب نور و مهر و هنر

بروز روشن ازو در شب ظلامم ده

مدام مست و خرابم تو هم مدامم ده

نه بیم از عسس و نی ز شحنه ام خوف ست

بیار باده و در بزم خاص و عامم ده