لبی چو غنچه، دهانی پر از شکر داری

رخی چو لاله و زلفی چو مشک تر داری

ز تنگی دهن غنچه، عقل حیران است

ولی ز غنچه دهانی تو تنگتر داری

ترا که گوش بنای نی ست و نغمۀ چنگ