آنچه خود داشتم اندر سر سودای تو رفت

بهوای سر کویت بزنم بال و پری

در هوای تو به بی پا و سری شهره شدم

یافتم در سر کوی تو عجب پا و سری!

حالیا بر سر راهت منم و چشم تری

سالها حلقه زدم بر در میخانه ی عشق

تا بروی دلم از غیب گشودند، دری