هرکه در مزرع دل تخم محبت نفشاند

حالیا بر سر راهت منم و چشم تری

سالها حلقه زدم بر در میخانه ی عشق

تا بروی دلم از غیب گشودند، دری

جز ندامت نبود عاقبت او را ثمری

خبر اهل خرابات مپرسید از من

ز آنکه امروز من از خویش ندارم خبری