سلیمان حشمتان ملک عرفان

بجز دل در دل شبها قرینی

شبان وادی دل، صد هزارش

ید بیضا بود در آستینی

کجا باشند محتاج نگینی؟

بنازم ملک درویشی که آنجا

بود قارون گدای خوشه چینی