گر موافق خوردم زخمه به ساز ملکوت

تا به لب آیدم از پرده ی دل راز دگر

جز به جبران زمینگیری خود چرخ نگشت

آسمان دگری خواهم و پرواز دگر

هم به شور آورمت باز به شهناز دگر

نتراشیده سرآنگونه قلندر شده ام

که به گیلانکده ام خواجه ی شیراز دگر