از تو نسیمی غزل گفت در سوره های اناالحق

آنک پس پشت پندار سقف صدا را ستونی

ای زنده همچون طبیعت پنهان به نه توی تصویر

در پرده نامت نماند اینسان که از خود برونی

بردار این هول نزدیک فریاد دور قرونی

باریکه ی صبر صبحی جاری تر از جوی پرواز

تا از تو نوشد کبوتر همچون شفق لاله گونی