صورتگر ارغوانی خنیاگر ارغنونی

ما را که با درد و داغیم عریان تر از کوچه باغیم

گلمژده ای از ستاره در این شب بد شگونی

از تو زمان در ترنم از تو زمین پر تبسم

شایسته ی تو نه مرگست مرگی زبان بسته خاموش

آری به فتوای تاریخ زآنگونه مردن مصونی

مرگ تو آئینه وارست تکرار تو بی شمارست