ای کاش می شد دست خونگرم نوازش

دنیای من رویای شیرینی ندارد

وقتی نگاهم می کنی انگار موجی

این تشنه ماهی را به دریا می سپارد

در خاک بغضم بذر اندوهی نکارد

شیون چنان رنگ فراموشی گرفتم

غم هم اگر بیند مرا خاطر نیارد