چه زود روح بیابان دمیده شد در تو

خجسته قمری شعر مرا زغن کردند

از اینکه خار عطشکامی ات نیازارد

به پیشواز تو در هر قدم چمن کردند

به سبزه های تو تنجامه ی گون کردند

شب محاق تو حیرانی خدایان را

ستاره ها همه انگشت در دهن کردند