به سبزه های تو تنجامه ی گون کردند

از اینکه خار عطشکامی ات نیازارد

به پیشواز تو در هر قدم چمن کردند

چه زود روح بیابان دمیده شد در تو

شب محاق تو حیرانی خدایان را

ستاره ها همه انگشت در دهن کردند

بدل به آه دلم لاله های کوه شدند