ترا به گاوچر میل هر علفخواری

به سایه سار خیال تو خوابها بکنند

خدای را مشو از راه همنوایی عشق

که در نی نفست بیدلان هوا بکنند

همین به سایه ی تسلیم خود رضا بکنند

تو اهل ریشه نئی خاک را زمین بگذار

که این تکیده تنان ریشه نابجا بکنند