ببال در نفس بامدادی شیون

مکن که آینه ام را دوباره ها بکنند

تو ماه باش و بتابان مرا که مهجوران

پلنگ شیردلی در شبت رها بکنند

مباش سبزه که در خواب تو چرا بکنند...