در میان حلقه ی آب و علف بنهادی ام

گندمی تو کشتزاران از تو سرشار طلاست

جز به بوی تو نگردد آسیاب بادی ام

حس نزدیکی آهو بوده ام با خون دشت

چشمهای مهربانی از نظر دورم نداشت

ای بغل آیینه تن آغوش ها بگشادی ام

چیست در رویای بادآواز شب هنگام عشق