فردای ما بر کف دست خطهای خوانا ندارد

اکنون تو هستی غزل هست آیینه ام در بغل هست

این لانه ی از تو خالی ورنه ... تماشا ندارد

مگذار اکنون بمیرد اندوه آینده گیرد

از تلخ و شور تمنا یک کاسه کردم تنم را

از من بنوش و بنوشان ... برکه بفرما ندارد