از تلخ و شور تمنا یک کاسه کردم تنم را

این لانه ی از تو خالی ورنه ... تماشا ندارد

مگذار اکنون بمیرد اندوه آینده گیرد

فردای ما بر کف دست خطهای خوانا ندارد

از من بنوش و بنوشان ... برکه بفرما ندارد