به چشم آینه ها غایب از حضور شدی

تراش بوسه گرفتی چو شبنم از لب عشق

زلال جامه شدی نه خدا ... بلور شدی

درآمدی به تماشای روشنایی خویش

تن تو این همه لاله نداشت وقت بهار

گداخت جان تو از بوسه ام تنور شدی

درآمدی به برم با دو چشم فانوسی