سوی خودم کشاند این سر بگو کی داند

بی دست و پا چو گویی سوی وییم غلطان

چوگان زلف ما را این سو همی دواند

چون این طرف دویدم چوگانش حمله آرد

هر سو که هست مستم چوگان او پرستم

در عین نیست هستم تا حکم خود براند

گر زانک تو ملولی با خفتگان بنه سر