هر چه می رویید بی تو، جز گل ماتم نبود

چشم گلدانها به دیدار تو روشن مانده است

بی تکلف، خنده هایت از شکفتن، کم نبود

ای بهار غنچه ساز ازخاک گیلانگرد من

قحط شادابیست، اشکم را به چشم کم مگیر

تشنگی می کشت گل ها را اگر شبنم نبود

ابر اندوهت حجاب افتاد ورنه در نظر