قحط شادابیست، اشکم را به چشم کم مگیر

بی تکلف، خنده هایت از شکفتن، کم نبود

ای بهار غنچه ساز ازخاک گیلانگرد من

هر چه می رویید بی تو، جز گل ماتم نبود

تشنگی می کشت گل ها را اگر شبنم نبود

ابر اندوهت حجاب افتاد ورنه در نظر

اینقدر آینده ی خورشیدیان، مبهم نبود