مرا که بود هزاران هزار سینه سپر

چه بودم آه درختی به کوه لم داده

برای صبر زمستانی ام شکوفه ظفر

شکست پشت و ندانستم از کجا خوردم

دریغ و درد چه آسان به دست باد افتاد

نشان عاشقی ما_دو قلب و یک خنجر

تو در وجود من آوخ!_چه گریه میکردی