دریغ و درد چه آسان به دست باد افتاد

برای صبر زمستانی ام شکوفه ظفر

شکست پشت و ندانستم از کجا خوردم

مرا که بود هزاران هزار سینه سپر

نشان عاشقی ما_دو قلب و یک خنجر

تو در وجود من آوخ!_چه گریه میکردی

امید زندگی ات بود تا دم آخر