نفس گشاده چو موجم چه غم اگر بادی

که برده چشم ترم آبروی دریا را

چه دوستی ندانم که با دلم کردی؟

که جزتوبرهمه کس تنگ می کندجارا

به ساحلی نرساند سفینه ی ما را

به شهپری که از آن می پرد دل مشتاق

به زیر سایه کشم آشیان عنقا را