بهر صدها دختر شیرین صفت، فرهاد بودم

سر به سر دنیا اگر غم بود، من فریاد بودم

هر چه دل می خواست، در انجام آن آزاد بودم

صید من بودند مه رویان و من صیاد بودم

درد سینه آتشم زد، اشک تر شد پیکر من

لاله گون شد سر به سر، از خون سینه بستر من

خاک گور زندگی شد، در به در خاکستر من