داستان ها دارد از بیداد سل سوز نهانم

ناله محزون حبیبم، لخته های خون طبیبم

کشته شد، تاریک شد، نابود شد، روز جوانم

ناله شد، افسوس شد، فریاد ماتم سوز جانم

خواهی ار جویا شوی از این دل غمدیده ی من

بین چه سان خون می چکد از دامنش بر دیده من

وه! زبانم لال، این خون دل افسرده حالم