زیر آن سنگ سیه گسترده مادر، رختخوابم

سرفه ها، تک سرفه ها! قلبم تبه شد، مرد. مردم

بس کنین آخر، خدا را! جان من بر لب رسیده

آفتاب عمر رفته... روز رفته، شب رسیده

سرفه ها محض خدا خاموش، می خواهم بخوابم

عشق ها! ای خاطرات...ای آرزوهای جوانی!

اشک ها، فریادها، ای نغمه های زندگانی