شما کاینسان در این پهنای محنت گستر ظلمت

نه من دیگر به روی ناکسان هرگز نمی خندم

دگر پیمان عشق جاودانی

با شما معروفه های پست هر جایی نمی بندم

ز قلب آسمان جهل و نادانی

به دریا و به صحرای امید و عشق بی پایان این ملت

گرد ذلت و فقر و پریشانی و موهومات می بارید