به دریا و به صحرای امید و عشق بی پایان این ملت

با شما معروفه های پست هر جایی نمی بندم

شما کاینسان در این پهنای محنت گستر ظلمت

ز قلب آسمان جهل و نادانی

گرد ذلت و فقر و پریشانی و موهومات می بارید

شما، کاندر چمنزار بدون آب این دوران توفانی

به فرمان خدایان طلا، تخم فساد و یاس می کارید؟