که با ساز هوس پرداز و افسون ساز بیگانه

شما، کاندر چمنزار بدون آب این دوران توفانی

به فرمان خدایان طلا، تخم فساد و یاس می کارید؟

شما، رقاصه های بی سر و بی پا

چنین سرمست و بی قید و سراپا زیور و نعمت

به بام کلبه فقر و به روی لاشه صد پاره زحمت

سحر تا شام می رقصید