صحنه ای دیدم که قلبم سوخت چون جانانه ای

دوش مست و بی خبر بگذشتم از ویرانه ای

در سیاهی شب، چشم مستم خیره شد بر خانه ای

چون نگه کردم درون خانه از آن پنجره

کودکی از سوز سرما می زند دندان به هم

مردکی کور و فلج افتاده ای در یک گوشه ای

دختری مشغول عیش و نوش با بیگانه ای