همه اش خنده می زد به صد ناز و نخوت

اگر می رسیدی به زور تو، زورم

کما اینکه این زور را داشتم من

ولی تف بر این قلب صاف و صبورم

که من جز حقیقت ز هر چیز دورم

به پاس همین خصلت احمقانه

کنون این چنین زار و محکوم و عورم؟