گمنامی ام تابوت یادی رفته از یاد

شامم سیه، بامم سیه، دل رفته بر باد...

سرگشته ام در عالمی سر گشته بنیاد

کاشانه ام سر پوش عریان سفره فقر

در خانه ام جز سایه بیگانه، کس نیست...

دیوانه شد، ز بس بیگانه دیدم

بیگانه با خود بس که خود "دیوانه" دیدم