بیگانه با خود بس که خود "دیوانه" دیدم

گمنامی ام تابوت یادی رفته از یاد

در خانه ام جز سایه بیگانه، کس نیست...

دیوانه شد، ز بس بیگانه دیدم

پروردگارا!

پس مشعل عصیان دهر افروز من کو؟

فردای ظلمت سوز من کو؟ روز من کو؟