آب حیات گشته روان در بن درخت

گل آن وفا چو دید سوی خار می رود

ماندست چشم نرگس حیران به گرد باغ

کاین جا حدیث دیده و دیدار می رود

چون آتشی که در دل احرار می رود

هر گلرخی که بود ز سرما اسیر خاک

بر عشق گرمدار به بازار می رود