بر آب و گل بساز که هنگام می رود

با جام آتشین چو تو از در درآمدی

وسواس و غم چو دود سوی بام می رود

گر بر سرت گلست مشویش شتاب کن

آن چیز را بجوش که او هوش می برد

وان خام را بپز که سخن خام می رود

زان باده داده ای تو به خورشید و ماه و چرخ