آرام بخش جان را زان می که از تفش

هر یک بدان نشاط چنین رام می رود

والله که ذره نیز از آن جام بیخودست

از کرم مست گشته به اکرام می رود

صبر و قرار و توبه و آرام می رود

چون بوی وی رسد به خماران بود چنانک

آن مادر رحیم بر ایتام می رود