بنگر هزار گول سلیم اندر این جهان

خیاط روزگار به بالای هیچ مرد

پیراهنی ندوخت که آن را قبا نکرد

دامان زر دهند و خرند از بلیس درد

گل های رنگ رنگ که پیش تو نقل هاست

تو می خوری از آن و رخت می کنند زرد