تو می خوری از آن و رخت می کنند زرد

بنگر هزار گول سلیم اندر این جهان

دامان زر دهند و خرند از بلیس درد

گل های رنگ رنگ که پیش تو نقل هاست

ای مرده را کنار گرفته که جان من

آخر کنار مرده کند جان و جسم سرد

خود با خدای کن که از این نقش های دیو