ای مرده را کنار گرفته که جان من

دامان زر دهند و خرند از بلیس درد

گل های رنگ رنگ که پیش تو نقل هاست

تو می خوری از آن و رخت می کنند زرد

آخر کنار مرده کند جان و جسم سرد

خود با خدای کن که از این نقش های دیو

خواهی شدن به وقت اجل بی مراد فرد