آن جان به شیشه ای که ز سوزن همی گریخت

کز روح و علم و عشق چه آکنده می شود

آن حلق و آن دهان که دریدست در لحد

چون عندلیب مست چه گوینده می شود

جان را به تیغ عشق فروشنده می شود

بسیار دیده ای که بجوشد ز سنگ آب

از شهد شیر بین که چه جوشنده می شود