خورشید را برای مصالح سفر دهد

صحرا خوشست لیک چو خورشید فر دهد

بستان خوشست لیک چو گلزار بر دهد

خورشید دیگریست که فرمان و حکم او

بوسه به او رسد که رخش همچو زر بود

او را نمی رسد که رود مال و زر دهد

بنگر به طوطیان که پر و بال می زنند