برکن تو جامه ها و در آب حیات رو

ما را شهنشهیست که ملک و ظفر دهد

همت بلند دار اگر شاه زاده ای

قانع مشو ز شاه که تاج و کمر دهد

تا پاره های خاک تو لعل و گهر دهد

بگریز سوی عشق و بپرهیز از آن بتی

کو دلبری نماید و خون جگر دهد