کو دلبری نماید و خون جگر دهد

برکن تو جامه ها و در آب حیات رو

تا پاره های خاک تو لعل و گهر دهد

بگریز سوی عشق و بپرهیز از آن بتی

در چشم من نیاید خوبی هیچ خوب

نقاش جسم جان را غیبی صور دهد

کی آب شور نوشد با مرغ های کور