زندگی را مثل شعر آی آدم های «نیما»

با کسانی که گلوی خلق ها را سخت

در میان چنگ و دندان های خود، چون گرگ

می فشارند و رها یکدم نمی سازند.

درک باید کرد.

زندگی را، فتح باید کرد.