هر شام قدر شد ز تو هر روز روز عید

گوهر مزاد کرد که این را کی می خرد

کس را بها نبود همو خود ز خود خرید

امروز ساقیا همه مهمان تو شدیم

درده ز جام باده که یسقون من رحیق

کاندیشه را نبرد جز عشرت جدید

رندان تشنه دل چو به اسراف می خورند