درده ز جام باده که یسقون من رحیق

کس را بها نبود همو خود ز خود خرید

امروز ساقیا همه مهمان تو شدیم

هر شام قدر شد ز تو هر روز روز عید

کاندیشه را نبرد جز عشرت جدید

رندان تشنه دل چو به اسراف می خورند

خود را چو گم کنند بیابند آن کلید