عقل در آن غلغله خواست که پیدا شود

در پی او زهره جست مست به فرقد رسید

قرص قمر رنگ ریخت سوی اسد می گریخت

گفتم خیرست گفت ساقی بیخود رسید

کودک هم کودکست گو چه به ابجد رسید

خیز که دوران ماست شاه جهان آن ماست

چون نظرش جان ماست عمر موبد رسید